Net die liefde sal bly…

“En nou: geloof, hoop en liefde bly, hierdie drie. En die grootste hiervan is die liefde!” (1 Kor. 13:13)  Iemand sê eendag vir my: “Het jy al ooit ‘n lykswa gesien met ‘n Venter sleepwaentjie agterna?”  Wat kan ons saamvat hemel toe?

Geloof en Hoop gaan altwee tot ‘n einde kom as ons sterf.  Maar liefde sal bly.  Liefde bly vir ewig.  As ons sterf gaan ons alles verloor wat die lewe vir ons gegee het, behalwe liefde.  Liefde is God in ons.  Liefde woon in ons verhoudinge met mense.  Dit is al wat ons regtig saamvat en agter gaan laat.  Liefde gaan van generasie tot generasie.  Dit hou nooit op nie.

So as dit jou tyd is om huis toe te gaan.  Sê vir jou mense.  Liefde vergaan nooit nie.  Die liefde wat in my hart woon vir jou, daardie liefde is wat jou sal vertroos.

Om te Twyfel…

Ek onthou dit nog goed.  Ek was ‘n student.  Dis soos gister.  Ek sit op die blombak se rand voor die Teologie Fakulteit.  Met my kop in my hande.  Soos daai ‘denker’ beeldjie wat party ouens op hul lesenare sit.  Ek het net nie gedink nie.  Ek was moedeloos.  Ek was nie seker oor die hele dominee ding nie.  Ek het getwyfel.  Sommer in alles.  En so uit die bloute kom daar ‘n ou aan.  Hy het sulke “nice” oë gehad met sulke lang krul hare.  Nee regtig, dit het gebeur, ek maak dit nie op nie.  En hy vra my:  “Wat is fout?”  Ek vertel hom toe my hele storie, van twyfel en ek weet darem nie of ek ‘n dominee kan word nie en so aan.  Hy het geduldig geluister, omtrent niks gesê nie en toe is hy daar weg.  wat hy wel gesê het, is dat ek met iemand moet gaan praat daaroor.

Ek besluit toe om met een van my profs te gaan praat.  Prof. Jurie Le Roux.  Ek het van hom gehou.  Hy was ‘n genuine ou.  Sy antwoord het my net nogal verbaas.  “Ek is so bly as jy twyfel” sê hy toe “want sien, twyfel en geloof is soms soos twee kante van dieselfde muntstuk.”

En so berei ek ‘n preek voor oor Tomas die twyfelaar.  En ek kom agter Tomas was eintlik net ‘n genuine ou.  Iemand wat baie lief was vir Jesus.  Hy was maar net eerlik oor sy geloof.  Tomas was die een wat saam met Jesus terug wou gaan na gevaarlike Jerusalem; toe die ander dissipels nie wou nie.  Hy was die een wat nie kon verstaan waarheen Jesus gaan nie, toe Hy op die vooraand van die kruispad was.  Hy wou die pad daarheen ken, sodat Hy ook kon gaan.  En toe Jesus aan sy dissipels verskyn; die eerste maal na sy opstanding, was Tomas nie daar nie.  Hulle vertel hom toe.  En hy sê  “Not a mielies!”  “Dit kan nie wees nie.”  Hy gaan nie sy hart weer breek nie.  Hy sal dit eers glo as hy sy vingers in die merke in Jesus se hande en voete kan indruk.

Kyk bietjie hierdie twee aanhalings:

There is an unhealthy skepticism that refuses to believe, and there is an eager skepticism that wants desperately to believe but is afraid to hope.

Richards, L. (1999). Every man in the Bible (p. 191). Nashville: T. Nelson.

“Doesn’t the same thing also happen to us when something completely new occurs in our everyday life? We stop short, we don’t understand, we don’t know what to do. Newness often makes us fearful, including the newness which God brings us, the newness which God asks of us” 

Pope Francis

“Doubt is but another element of Faith.”

Saint Augustine

Ai die arme Here…

Fietsryers en Laerskool atlete het iets in gemeen. Nee een van die twee hou baie van deelneem in die reën nie.  Ek onthou nog goed toe ek eenmaal ‘n paar jaar gelede ‘n Laerskool atletiek byeenkoms moes open. “Dominee” vra die hoof, “bid asseblief dat dit nie moet reën nie. Jy weet as ons nie hierdie atletiek byeenkoms vanmiddag kan doen die, dan weet ek nie wanneer ons dit gaan inpas nie.” Die woorde van ‘n boer vroeër die week kom toe net daar by my op: “Henri kan ons nie asseblief ‘n biddag vir reën hou nie. Ek weet nie meer water kant toe nie…”

Toe ek vanoggend gaan fietsry en ek reën lekker nat naby Gourits, wou ek net begin kla. Toe dink ek aan daardie dag. As ek bid dat dit nie by die atletiek moet reën nie is die Boere kwaad vir God. As ek bid dat dit moet reën dan is die kinders kwaad vir God. Die arme Here. Hy kan ook niks reg doen die.  En ek voel toe vreeslik selfsugtig.

Daai dag toe bid ek maar dat die kinders ‘n lekker atletiek byeenkoms moet hê en die Boere ‘n goeie oes moet hê.

Besef dit tog: Ek, Ek is die Here!  Naas my is daar geen ander God nie.  Ek maak dood en ek gee lewe. Ek maak siek en Ek maak gesond. Uit my mag word niemand bevry nie. Deuteronomium 32:39

A new world of possibilities…

My skoonpa. My geliefde vrou se Vader. Lê in ICU in Rustenburg. Hy het ‘n beroerte gehad. En ons sit hier. Sonder info. Jy kry nie ‘n dokter om met jou te praat nie en die verpleegsters sê maar net wat jy reeds weet. Dis frustrerend. Vrek frustrerend.

Wat beteken dit om in Jesus te glo? Beteken dit dat jy glo dat Hy vir jou aan die kruis gesterf het en dat jy nou kan hemel toe gaan. Ja, natuurlik. Maar sien ons hak daar vas. Dit gaan nie net oor die lewe na die dood nie. Dit gaan oor die lewe hier en nou. Ek sit nou met ‘n issue. Ek is nou bekommerd oor my skoonpa en my vrou. Nou wat nou?

Ek het dit nog altyd “odd” gevind dat Jesus vir Petrus sê hy het klein geloof as hy sink in die see. Ek meen have a heart. Die ou loop op die see. Of as die dissipels bang raak vir die storm op die see. Dan sê hy dieselfde ding. Of die verhaal van Jairus se dogetrtjie. hy sê die pa moet net glo. So asof die pa die kind nou gesond moet glo. So asof dinge afhang van hoe baie of min ek glo. Wel as dit daarvan afgehang het kan ek net sowel ophou bid hoor.

Jy sien Jesus sê verder dat as ons maar net geloof so groot soos ‘n mosterdsaadjie gehad het, sou ons vir hierdie berg kon sê gooi jou in die see. Wat! ‘n Berg in die see. Komaan? regtig Jesus?

Jesus probeer vir ons iets leer. Hy sê vir ons: “My geliefde kind, dit gaan nie oor jou nie, dit gaan oor my. Dit gaan nie oor jou geloof in die uitkoms van jou gebed nie. Dit gaan oor jou geloof in my krag. Dit gaan daaroor of jy glo ek kan iets aan die situasie doen. Net ‘n bietjie geloof in my my geliefde kind. Selfs so min soos ‘n mostersaadjie en ek kan hierdie berg in die see gooi…

“Dying is Returning Home…”

Hoe begrawe mens jou suster? Jy kan nie in die banke sit en huil saam met die ander mense nie. Jy moet voor staan en jou liewe suster wat jy so swaar sien doodgaan het begrawe. Ek weet nie…

Maar hier is so iets van wat ek dink ek gaan sê (as ek ‘n woord uitkry). “Dying is returning home…” het Henri Nouwen gesê.

Jy sien ek dink nie ons hoort hier op aarde nie. Ons is nie gemaak vir hier nie. Ons is gemaak vir die hemel, ons huis, die plek waar ons hoort. Dink bietjie daaraan. Toe God die eerste mense gemaak het, het Hy hulle gemaak nie om in ‘n plek te leef waar sonde ons lewe omkrap nie. Nee, Hy het ons gemaak om in ‘n Paradys te leef. Vir ewig saam met Hom. Dis ons huis. Dis ons betsaansoorsprong. Dis ons voorreg. So by the way dis nie ons reg nie.

Die woord sê in 2 Korintiërs 4:18 “Ons oog is nie op die sigbare dinge gerig nie, maar op die onsigbare; want die sigbare dinge is tydelik, maar die onsigbare dinge is ewig.”

Die Bybel gaan verder en sê; ons bly hier op aarde in ‘n tent, hierdie tent is tydelik, maar ons het ‘n woning by God wat ewig is. (2 Korintiërs 5:1)

Hierdie begrafnis is bitter-soet. Dis baie bitter! Die monster van die dood het ons geliefde suster op ‘n baie jong ouderdom uit ons midde kom wegruk. Maar dis ook soet! Baie soet. Want sien; ek sien ons Vader met arms uigesterk. Hy wag vir haar. Hy hardloop haar tegemoet. “My geliefde dogter, Charlotte, ek het so lank vir jou gewag. Ek is so bly jy is hier. Gou trek vir haar klere aan, sit vir haar ‘n ring aan die vinger. Net die beste vir my geliefde. Hey julle daar, gaan slag die vetgemaakte kalf. My kind het huistoe gekom. Sy is nou hier by my, waar sy hoort. Haar tent waarin sy vir 45 jaar gewoon het is afgebreek. Nou is sy in haar ewige woning. Hier gaan sy Rus en Vrede beleef tot in alle ewigheid…

NS. Die skildery hierbo is van ‘n Egiptiese skilder Kerolos Sawat en is getiteld: “First day in Heaven.”

Die Spietkop…

Ek hou nie eintlik van Spietkops nie. Hulle pla my. Ja hulle doen goeie werk en al daai. Maar hulle pla my…

Ek en my swaer ry terug terug van die Hospitaal af, waar my suster baie siek lê met borskanker (die foto hierbo is van haar). Ons is maar bietjie broos, maar ons probeer. En wraggies daar trek die Spietkop ons af. ‘n Vroue Spietkop. En sy het ‘n houding. En toe sy ons stop; sê my swaer grootoog vir my dat sy kar lisensie verval het. Dinge gaan die laaste tyd so rof, hy kom net nie daarby uit nie.

Wel natuurlik kom die Spietkop by sy venster staan en – met ‘n houding – sê sy: “Meneer Jacobs, meneer Jacobs, you’re lisence has expired.” My swaer sê vir haar dat hy jammer is maar hy kom nou van die hospitaal af, waar sy vrou siek lê met kanker en hy kom net nie daarby uit nie. Ek kan sommer sien die spitekop glo hom nie. Sy skud net haar kop en sê: “Meneer Jacobs, meneer Jacobs.” My swaer is nie links nie en ruk sy foon uit en wys vir haar ‘n foto wat hy ‘n ruk terug van haar geneem het.

En daar gebeur dit… God daag op! In die vorm van ‘n Spietkop. Die Spietkop vat my swaer se hand. Kyk hom in die oë en sê: “May the presence of the Almighty be with her.” Ons almal pik ‘n traan en my swaer soen daai spietkop se hand.

Weet jy wat; daardie gebed van daai Spietkop dra my. Wat meer het ons nodig as dit? “The Presence of the Almighty.” Daai is alles…

“An unexamined life is not worth living” Socrates

Socrates was gedaag voor die regering van sy dag (die skildery hierbo is ‘n uitbeelding daarvan). Die klag teen hom was dat hy jongmense se koppe deurmekaar gamaak het. Hy het gesê “An unexamined life is not worth living.” In Afrikaans vertaal dink ek sal dit sê: “‘n Ondeurdagte lewe is nie werd om te leef nie.” Hy is voor ‘n keuse gestel, of hy hou op om dit te sê, of hy gaan ter dood veroordeel word. Hy kies toe die doodstraf. Why so serious. Hoekom het Socrates so sterk gevoel oor dit?

Miskien moet ons net eers seker maak, dat ons verstaan wat hy bedoel het. Hy het nie bedoel ons moet nou almal ons koppe laat lees nie. (Alhoewel ek dink ‘n goeie koplees so nou en dan kan ‘n goeie ding wees.). Nee, wat Socrates bedoel het, is, elke mens moet dink oor die rede vir sy/haar lewe. Hoekom doen jy wat jy doen. Hoekom luister jy na sekere musiek. Hoekom beoefen jy ‘n sekere sport. Of hang ‘n sekere sportspan aan. Hoekom gaan jy kerk toe of, nie. Hoekom doen jy die werk wat jy doen.

1 Petrus 3:15 sê: “ons moet altyd gereed wees om ‘n antwoord te gee aan elkeen wat ‘n verduideliking van ons eis oor die hoop wat in ons lewe.”

Ek vra baie maal vir mense eenvoudige vrae soos: “Hoekom luister jy na die musiek?” Of “hoekom wil jy met haar/hom trou?” Of “hoekom trou julle nie maar nie?” of “hoekom wil jy daarheen gaan?” En dan gee mense my net nie ‘n bevredigende antwoord nie. Hulle sal baie maklik vir my sê maar dit is nou maar net hoe dit is.

Nou hoe deurdink ek my lewe? Hoe vra ek die regte vrae. So by the way ek dink een van die belangrikste dinge in die lewe is om die regte vrae te vra. Ek wil graag met jou ‘n tool deel. Iets wat ek dink my en jou, kan help om ‘n deurdagte lewe te leef. Om die regte vrae te vra.

As ek en jy elke dag die daaglikse ondersoek (Daily Examen) van Igantius van Loyola gaan doen. Sal dit baie help. Hierdie eeue oue geestelike dissipline gaan ons help om ons lewe te rig. Dit werk as volg:

1. Bid vir “lig”

2. Dink na oor die afgelope dag in dankbaarheid

3. Evalueer jou gevoelens

4. Kies een van hierdie gevoelens (positief of negatief) en bid daaroor.

5. Kyk vorentoe na more.

As ek en jy elke more net hierdie eenvoudige dingetjie doen sal dit met tyd ons lewe rig. Dit sal ons inspireer en help om ons sterkste opinies te herevalueer. Dit sal ons ook help om ander mense se opinies waardig te ag. Dit sal ons help om God se hand in ons lewe raak te sien. Dit sal ons vrae laat vra oor God se wil, sy roeping vir my. Oor die dinge wat regtig belangrik is.

As jy ‘n goeie video oor Socrates wil kyk: https://youtu.be/Ccwmn5T3-54