Yster slyp yster…

Spreuke 27:17 sê “Yster slyp yster, vriende vorm mekaar.” Dit het my laat dink? Hoekom yster? Yster is hard. Wat van papier of hout? Of miskien as jy regtig wil hard raak; klip.

Ek het die naweek ‘n Ape reunie gehad. Ja, “Ape” Soos n diertjie. Soos in sirkus. Dis ons voortrekker span se naam. Ons is die Ape. Dis ons span naam. Ons leier(of offisier) oom Neels is die Koning van die Ape. Hierdie spannetjie het begin toe ons in graad een was. Dis in die laat sewentigs. Ek het aangesluit toe ek 13 was.

Ons het getoer en gefliek en vis gevang en stout gewees en geval. Na skool het oom Neels ons bymekaar gehou. Ons het om en by elke jaar n reunie gehou. Al vir meer as 30 jaar.

Daar is nou al wyfie Ape en ‘n horde klein Apies.

En toe. Toe sterf oom Neels😢

Die afgelope naweek was ons weer bymekaar. En hierdie keer sonder ons oom Neels. Ons legend. Ons Pa, ons vriend, ons mentor, ons inspirasie. Hy is HUISTOE…

Dis waar die vriende en die yster ding vandaan kom. En ek dink ek weet hoekom gebruik die Bybel yster. Dis die yster dinge in die lewe wat ons vorm. Die swaarkry dinge. Die hard val goeters. Die foute. Yster slyp yster. Skerp. Hard. Die dood..,

En my grootste vriend. Jou grootste vriend. Jesus. Hy is ‘n Yster. Sy yster goeters is groot. Hy sê ek noem julle my vriende. Julle het my nie uitgekies nie. Ek het julle uitgekies. (Joh 15:11-17)

Jesus is die man van smarte. Sy smarte het my gevorm. My smarte het Hy gebruik. Gebruik vir wat? Om my vriende te vorm. En hulle smarte het Hy gebruik om my te vorm. En so slyp my yster vriende my en ek slyp hulle.

En die grootste yster van almal? Dis Jesus. My beste beste vriend. Hy gee nooit op nie. Hy bly slyp. Hy bly snoei. Ek is sy geliefde seun.

die eerste een wat Jesus sien…

Vanoggend is Opstanding Sondag. Dis hoekom ons Sondag kerk hou en nie Saterdag nie. Dis huge… en op hierdie opstanding Sondag is Maria Magdalena in my hart. Die een uit wie sewe bose geeste gedryf is. Heel waarskynlik die vrou wat Jesus se voete met haar trane gewas het en met haar hare afgedroog het. (Lukas 8:2, Lukas 7:37-38, Johannes 20)

van haar het Phillip Yancey gesê: “Isn’t it amazing that the first person to see the resurrected Jesus was a former prostitute.”

Hierdie vrou het Jesus oral gevolg, sy was by die kruis (Johannes 19:25). Sy was vir Jesus baie lief. Jesus het vir haar ‘n nuwe lewe kom gee.

Die Sondagmore baie vroeg. Sekerlik rondom sonsopkoms het sy na die graf toe gegaan. Toe sy daar kom was die graf leeg. Haar hart was gebreek. Waar het hulle die liggaam van haar geliefde Jesus heengevat. Haar hart is gebreek. Die monster van die dood het haar Jesus kom wegruk. Sy sal nooit weer aan Hom kan vat nie, saam met Hom aan tafel kan sit nie. Sy voete kan aanraak nie. Sy hardloop terug om die ander dissipels te gaan vertel.

Baie dinge gebeur, en sy is weer alleen by die graf. Sy staan en huil by die graf. Skielik staan Jesus agter haar. Beleef sy liefde en deernis as Hy vir haar vra:

“Mevrou, waarom huil jy? Vir wie soek jy?”

Maria staan daar; weerloos en alleen. Waar is haar Jesus. Sy kan nie, sy wil nie sonder Hom leef nie. Hy het haar lewe verander. Sy is baie lief vir Hom. Al wat sy nog van Hom het; is sy liggaam. Haar geliefde Jesus. Haar Here; haar God…

en dan… dan sê Jesus: “Maria” en sy draai om; en herken Hom; en sê: “Rabboeni”

Dink jou daardie oomblik in. Sien haar gesig. Die verligting, die verassing, die liefde. Sien Jesus se gesig, sy oë, sy onbeskryflike groot liefde; vir sy geliefde dogter. Die voormalige vrou van die nag, die een uit wie sewe bose geeste gedryf is. Die sondaar.

Ek is ook Maria Magdalena… Die sondaar… die verloste… die geliefde seun…

…die mooiste blinkste Pêrel

Ek moet môre Stellenbosch toe ry om ‘n liewe vriendin te gaan begrawe wat die stryd teen kanker verloor het. Dis sad, baie sad…

Jesus gaan direk teen mense se manier in om die swaarkry en die dood te probeer omseil. Ons wil dit so maklik dismiss. Nie swaarkry en die dood in die oë kyk nie. Jesus is anders. Hy gaan daardeur.

Jesus die man van smarte noem party Hom. ‘n Mens kan Hom ook noem: Jesus, die man van die lewe. Want in Hom is daar lewe. Jesus het nooit probeer om te sê dat die dood en swaarkry mooi en goed is nie. Hy probeer dit nie sugar coat nie. By Lasarus se dood het Hy gehuil oor sy vriend wat dood is.

Maar lewe en vrede kom net as jy deur die dal van doodskaduwee gaan. As jy saam met Jesus deur die donker kloof stap. As ek swaarkry en dood nie probeer vermy nie, maak of dit nie bestaan nie. Maar, as ek daardeur. Dan kom ware lewe en vrede. Vir die een wat sterf is daar aan die ander kant van die dood virseker lewe en vrede en vreugde en harmonie en alles wat mooi is.

Mense sê baie maal vir my by ‘n roudiens of ‘n begrafnis. “Ag nee man, moet nou nie ‘n te groot storie maak van dit nie, kry dit net agter die rug.” Dis ‘n fout.

Mense sê; maar ek het nie ‘n keuse nie, dis net iets wat met my gebeur. Jy ek het ‘n keuse. Ek kan of in “denial” leef, of ek kan dit face en saam met my Vader wat my baie liefhet, daardeur.

As ek na swaarkry en dood deur Jesus se oë kyk. As ek daardeur gaan saam met Hom. Dan vind ek; Hy is die Lewe. Dan vind ek soms op plekke, waar ek dit die minste verwag, die blinkste Pêrel. ‘n Kosbare Pêrel wat ek koester en wat vir my die lewe kom gee.

…iets om voor dankbaar te wees…

Ek het onlangs ‘n huis gekoop. En dit het dinge aan my gedoen. Ek glo dit is geheel en al ‘n geskenk uit God se hand. Maar, toe kom ek agter. Nou het ek iets. Iets belangriks. Iets om te beskerm. Dis myne.

Hierdie jaar is lydenstyd special. Ek het in ‘n vorige blog geskyf oor my vas van suiker. Vas, gebed en gee, loop saam, kom ek agter. Ek wil stiltyd saam met God hê. Daar hoor ek die stem wat vir my lief was voor ek dit kon verdien. In my stiltyd hoor ek die stem, wat met my gepraat het, voor ek kon praat. Ek hoor die liefdevolle, lankmoedige, barmhartige, genadige stem van God (Joël 2:13)

Ek staan die ander dag so na my huis en kyk. En ‘n gewaarwording kom oor my. So ‘n warm gevoel. ‘n Duidelike stem in my hart. “Hierdie is nie jou huis nie. Jou huis is in die hemel by jou Vader, Jesus het vir jou gaan plek gereedmaak solank daar.

Lydenstyd help my. Dit dryf my na God toe. Dit help my om te besef dat dit wat ek het, my lewe, nie ‘n besitting is wat ek moet beskerm nie. Iets waarvoor ek gewerk het. Iets wat hulle van my gaan wegvat nie. Nee, my lewe, dit wat ek het, is ‘n gawe uit God se hand. Dis iets om voor dankbaar te wees.

Kyk wat sê Openbaring…

19Hulle het stof op hulle koppe gegooi en geskreeu. Hulle het gehuil en gekerm en gesê:

“Hoe vreeslik, hoe vreeslik!

Die groot stad!

Almal wat skepe op see het,

het ryk geword van haar skatte.

In een oomblik is sy verwoes!”

 Die Bybel Nuwe Vertaling. (1998). (electronic ed., Re 18:19). Cape Town, South Africa: Bybelgenootskap van Suid-Afrika.

Dis Lydenstyd…

Dis Lydenstyd en ek wou iets los…

My eerste koppie koffie was bitter, baie bitter – en dit het my onmiddelik laat dink aan Jesus…

Dis eintlik my ma wat my op hierdie reis gesit het. Dis sy wat daarmee begin het. Maar ook my vroutjie. Ek praat met my ma op die foon en sy vra: “Gaan jy ook vas hierdie Lydenstyd?” Sy het my nog nooit so ‘n vraag gevra nie. En toe sê my vroutjie ook van die vas ding. En my vriend Pierrie kom toe ook by. Hy vra sommer direk – “gaan jy vas hierdie jaar?”

Die vas ding is eintlik vir my weird. Ek is eintlik lus om vir mense te sê gaan spring in die dam. Ek het nog altyd die idee gehad dat die kerk lelik wil wees met ons. Die ouens wil nie hê ek moet tjoklets eet in lydenstyd nie. En lydenstyd is sewe weke lank. Dit het alles gekom nadat ek jare terug die fliek “Chocolat” gekyk het. Ek het dit seker nie reg verstaan nie.

Maar hierdie jaar, hierdie jaar het die Here met my gepraat. En ek het besluit om suiker te los😳. Nou jy moet mooi verstaan. Ek leef op suiker. Dis koek en kondensmelk en tjoklets, dis Hazelnut Cappuccinos en coke, die lys gaan aan.

Ek is nou eers op dag twee. En weet jy, dit doen iets aan my hoor. Vanoggend hier by my kantoor toe wil ek beskuit eet. Karringmelk beskuit, ek love dit. En toe los ek dit, en toe dink ek aan Jesus…

As jy lus is lees hierdie gebed van Henri Nouwen. Vir my het dit dinge baie duideliker gemaak…

Lenten Prayer

The Lenten season begins. It is a time to be with you, Lord, in a special way, a time to pray, to fast, and thus to follow you on your way to Jerusalem, to Golgotha, and to the final victory over death.

I am still so divided. I truly want to follow you, but I also want to follow my own desires and lend an ear to the voices that speak about prestige, success, pleasure, power, and influence. Help me to become deaf to these voices and more attentive to your voice, which calls me to choose the narrow road to life.

I know that Lent is going to be a very hard time for me. The choice for your way has to be made every moment of my life. I have to choose thoughts that are your thoughts, words that are your words, and actions that are your actions. There are not times or places without choices. And I know how deeply I resist choosing you.

Please, Lord, be with me at every moment and in every place. Give me the strength and the courage to live this season faithfully, so that, when Easter comes, I will be able to taste with joy the new life that you have prepared for me. Amen.

Ek is ma skepties…

Ek is maar van nature skepties. Baie maal kom een van die kinders na my toe, met ‘n geldmaak scheme. Dan is ek altyd dadelik skepties. Ek glo nie in spoke nie. Ek dink nie die maan is van kaas gemaak nie😂. Maar dis seker ‘n goeie ding né. Ek gaan seker nie sommer gevang word deur ‘n get rich quick scheme nie.

Maar toe lees ek die verhaal in Lukas 9. Dis ‘n verhaal van ‘n pa wat sy seun na Jesus toe bring. Die seun kry stuiptrekkings, daar kom skuim uit sy mond uit, hy val op die grond, het selfs al in ‘n vuur en in water geval. Die seun is van die duiwel besete. Ag nee man…. dink ek… dis ‘n epileptiese aanval. Die mense in daai tyd het dit net nie geweet nie. Is dit?

Die pa in die verhaal, kan jy agterkom sukkel ook. Hy sê vir Jesus. As U kan, genees my kind. Jesus se reaksie is interesant. Hy herhaal die pa se woorde. “As U kan?”

Mens kan seker die pa kwalik neem dat hy sinies, skepties is nie. Dink bietjie wat die pa al alles deur is. Wat hy al alles gesien het. Weet jy wat is ek al alles deur. Weet jy wat het ek al alles gesien. En jy…

Tomas was ook sinies.

Maar hy sê vir hulle: “As ek nie die merke van die spykers in sy hande sien en my vinger in die merke van die spykers steek en my hand in sy sy steek nie, sal ek nooit glo nie.” (Johannes 20:25)

Pontius Pilatus ook:

het hy water gevat en voor die skare sy hande gewas en gesê: “Ek is onskuldig aan die bloed van hierdie man. Dit is julle verantwoordelikheid.” (Matteus 27:24)

Wat is die verskil. Tomas se ongeloof, skeptisisme het hom nà Jesus gedryf. Hy wou glo. Pilatus; couldn’t care less.

Skeptisime is iets wat met my gebeur het soos ek ouer geword het. Ek glo nie meer kersvader bring my persente nie, en die paas hasie lê toe nooit sjokelade eiers nie.

Maar ek weet my Vader ken my. Hy ken my struggles. Ek moet net eerlik met Hom oor dit wees.

Jesus het gesê dis nie hoeveel geloof ek het nie, maar in wie ek my geloof plaas wat saakmaak.

Luke 17:6  6Maar die Here antwoord: “As julle maar geloof so groot soos ’n mosterdsaadjie gehad het, sou julle vir hierdie moerbeiboom kon sê: ‘Trek jou met wortels en al uit die grond uit en plant jouself in die see,’ en hy sou julle gehoorsaam.

This is a great adventure…

Die woorde van titel hierbo kom uit ‘n liedjie van ……. Ag jinne nou kan ek nie sy naam onthou nie. ‘n Amerikaanse gospel sanger. Die lied sê dat die lewe een groot avontuur is. En God leef die avontuur saam met jou.

Nou ja hier is my storie. Ek besluit toe mos nou op die ingewing van die oomblik – nadat my vriend Frans positief getoets het vir Corona en al ons fietstoer planne daarmee heen is – dat ek op my eie ‘n fietstoer gaan doen. Die plan is om vanaf Mosselbaai na Van Wyksdorp te ry. Vandaar na Laingsburg. Dan Prins Albert en daarna sal ek sien of ek kans sien om huis toe te ry. Anders tel iemand my op in Oudtshoorn.

Alles goed en wel. Maar toe slaan ‘n hittegolf my. Minimum temperatuur vir die dag 19 grade, maksimim temperatuur 55 grade. Ja jy het reg gelees 55 grade. En die gemiddeld, 41 grade. Dit gebeur toe op die pad tussen Vanwyksdorp en Laingsburg. Die vorige dag was die maksimum maar net 50 grade😂.

Ek ry toe so. Gaar gebrand. En wens dit wil reën. Ekt gesien hulle voorspel reën. Maar wat sê die spreekwoord. Be careful what you wish for.

Die volgende oomblik begin dit reën en hael. Soos in regtig reën en hael. En ek sien hier is moeilikheid. En ek bid. Vader stuur tog asseblief ‘n bakkie om my op te tel. I kid you not!!! Binne minute stop daar ‘n klein wit bakkie by my. Kan ons help? Vra hulle. Ja asseblief. Kan julle my ‘n lift gee. Wel sê hulle, ons is twee voor in en drie tannies agterin. Maar as jy en jou fiets kan in, is jy welkom. Met die fiets so half hangende op die klap en ek tussen die drie tannies ingesqeeze is ons vort. Net om die betekenis van flash floods eerstehands te beleef. Binne ‘n halfuur is die normaalweg droë driwwe, rasende maalkolke. En ons moet wag.

Ek sê toe maar vir die tannies dat ek my Vader gevra het om te help. Hulle kyk my met groot oë aan. Hulle glo dit ook. Hulle kom nou net van die kerk af. En toe. Toe noem ek hulle sommer ons Vader se engele. Engele wat Hy vir my gestuur het.

Wat is my grootste geskenk?

Wat is die grootste geskenk wat ek vir iemand kan gee? Is dit nie jou lewe nie. My vreugdes, my innerlike vrede, my tyd. As ek dink wie my die meeste in my lewe help. Wie beteken vir my die meeste? Dan is dit hulle wat sy of haar lewe met my deel.

Ek hoor so baie dat ek my hart vir Jesus moet gee. En dit is so. Ek moet en ek wil. Maar dink bietjie daaraan. Hy, Jesus, het sy hart vir my kom gee. Ek boor so baie dat Jesus sy lewe vir my kom gee. Dan dink ek aan sy Kruisdood. Maar, Hy het sy lewe met my kom deel. Sy vreugde,sy vrede, sy struggles Sy hartseer. En hoe baie beteken dit nie vir my nie.

Dit vat iets om jou lewe met iemand te deel. Dit vat iets om jou lewe met God te deel. Maar dit beteken amazing baie.

Ek is maar ‘n loner. So vir my is dit maar harde werk. Maar mag ons Vader my in hierdie nuwe jaar help om my lewe te deel met ander en met Hom.

Mag jy en ek geseënd wees in God se teenwoordigheid. Sy lewe wat Hy met ons deel. En mag ons die vreugde beleef van mense wat bereid is om hulle lewe met ons te deel.

(Geinspireer deur ‘n uittreksel van Henri Nouwen)

Gee môre weg…

Ok, so ek lees die volgende raak wat my geliefde Henri Nouwen geskryf het: “I have found it very important in my own life to try to let go of my wishes and instead to live in hope.”

Wat op aarde probeer hy sê. Letting go of “my wishes.” Wat is “my wishes?“ Dis mos nou dinge wat ek wil hê. En dis nie altyd sleg nie. Daar is goeie goed ook wat ek wil hê. Maar jy sien dis die hele punt. Dis wat ek wil hê.

Spreuke 3:8 sê: “Vertrou volkome op die Here en moenie op jou eie insigte staatmaak nie.”

So kom ek gee ‘n voorbeeld. Ons is besig met Basaar voorbereidings. Ons verwerk 5 beeste en 5 varke vir Saterdag se Basaar. Om nie eens te praat van al die ander stalletjies en dinge nie. Dis baie lekker vir my. Ons is ‘n amazing span. En toe – toe word daar reën voorspel vir Saterdag.

My natuurlike reaksie is mos nou om teen die reën te bid. Maar toe dink ek. Die arme Here. As dit reën; is ons teleurgesteld in Hom. As dit nie reën nie is die boere teleurgesteld in Hom. So of dit reën of nie my liefdevolle Vader vir wie ek baie lief is, gaan in die moeilikheid wees.

Weer terug by Henri Nouwen se aanhaling: “I have found it very important in my own life to try to let go of my wishes and instead to live in hope.” En ek besef. My Here is mos baie lief vir ons. Hy wil ok mos hê ons moet ‘n goeie Basaar hê. En toe verander my gebed. My gebed is nou: “Vader, dankie dat U vir ons ‘n lekker Basaar wil gee.”

En ek besef dis ‘n beheer ding.

Vader ek wil nie op my eie insigte staatmaak nie. U is mos goed. U is lief vir my. Vir ons almal. U wil mos vir ons die goeie lewe gee. U wil mos hê ons lewe moet ‘n feesmaal wees. Ek wil volkome op U vertrou en nie op my eie insigte staatmaak nie.

Toe hande of oop hande…

Die ander aand kyk ek ‘n fliek. Dit was ‘n goeie fliek, regtig. “Miracles from heaven.” In die fliek sê die vrou: “You can either live your life as if nothing is a miracle. Or you can live your life as if everything is a miracle.” Einstein het dit blykbaar gesê.

Maar ek het toe verder gedink. Ek’t gedink oor dankbaarheid. Jy kan of jou lewe leef asof jy niks het om voor dankbaar te wees nie. Almal is lelik met jou en alles loop verkeerd en almal is uit om jou te pynig. Of jy kan jou lewe leef asof jy vir alles kan dankbaar wees.

Jesus het die nag voordat Hy gekruisig is, sy Vader gedank. Hy het die brood gebreek. Die brood wat ‘n simbool is van sy liggaam wat gebreek is. En Hy dank sy Vader vir die brood. Die wreedheid van die kruis, word die grootste simbool van dankbaarheid!

In 2 Kronieke 20 is daar hierdie verhaal van Koning Josafat. Hy is in die moeilikheid. Skynbaar niks om voor dankbaar te wees nie. Die vyand is voor sy deur. Gereed om hom te vernietig. Hy en al sy mense moet hulle vuiste bal en fight. Reg? Ja, natuurlik! Maar wat gebeur?

God kom na hulle toe en sê: “Luister, mense van Juda, inwoners van Jerusalem en koning Josafat! So sê die Here vir julle: Moenie vrees nie, moenie bang wees vir hierdie groot menigte nie, want hierdie oorlog is nie ’n saak vir julle nie, maar vir God. (2 Kronieke 20:15)

En hulle vuiste maak oop. Met oop hande staan hulle en ontvang God se geskenk. As jy die verhaal gaan lees, dan sê God hulle hoef nie te veg nie. Hulle moet net staan en kyk hoe God gaan veg. Hulle moet net ontvang.

Mag ek ook so wees. Here help my om nie te wil fight nie. Help my om met oop hande te staan en te ontvang. U wil vir my veg. U het vir my geveg. Dit maak dat ek U in alles sien. Dit maak my dankbaar. En nou Vader, nou is ek bly!