Die Groot fees…

Dis nou al baie lankal dat Psalm 23:5 met my praat.  “U laat my by ‘n feesmaal aansit…”  Wat is dit?  Hierdie feesmaal?  Is dit as ons eendag hemel toe gaan?  Of het dit net met Dawid te doen?

Dis eers toe ek Timothy Keller se boek: “Prodigal God” lees dat dit vir my oopgegaan het.  Dink jy nie dis ‘n weird titel nie?  Prodigal God?  Dis mos nie reg nie?  In Afrikaans sal dit wees “Verlore God”?  Dit kan mos nie reg wees nie?  Maar dan kom hy en hy verklaar die woord Prodigal.  As ek in Google indruk; “meaning Prodigal” . Dan gooi Google uit:  “spending money or using resources freely and recklessly; wastefully extravagant.”  Is dit nie wat God gedoen het nie?  Die verlore Seun het dit gedoen ja, vir homself.  Maar die Vader in die gelykenis “spends himself recklessly” op die seun en op ons.

Kom ons gaan terug na die fees ding.  Toe die jongste seun terugkom, dis nou die verlore een, die prodigal een.  Die een wat al sy pa se geld en vertroue en als net so vir die varke gegooi het.  Toe hy terugkom.  Wat doen die pa?  Hy hou ‘n fees.  ‘n Groot fees. ‘n Slag die vetgemaakte kalf, sit ‘n ring aan sy vinger, nuwe skoene, nuwe klere fees.  Hy is prodigal met sy liefde.  Hy stort alles op die seun uit.

Kyk wat is die punt hier.  Die pa hou ‘n fees.  Vir wie?  Vir die seun, vir ons.  En ons is ook by die fees.  Die fees is die metafoor van die lewe as jy ‘n gelowige is.  Jy leef, jy vier fees.  Jy eet en drink en dans en lewe.  Wat eet jy?  Die brood van die lewe.  Dit maak jou versadig, dit laat jou groei.  Wat drink jy?  Die nuwe wyn.  Dit les jou dors.

Jy sien die lewe saam met God is ‘n fees.  Hy, God die Vader het die fees gereël.  Hy nooi ons na die fees toe.  Om saam met ander fees te vier.  Om die lewe, hier waar ons is, nou, te leef as sy kinders.  Hy slag vir ons die vetgemaakte kalf, sit ‘n ring aan ons vingers, trek vir ons klere en skoene aan, die beste.  Die Vader is vol liefde en vreugde oor ons.  Ons moet die fees leef.

17Die Here jou God is by jou,

Hy, die krygsman wat red.

Hy is vol vreugde oor jou,

Hy is stil-tevrede in sy liefde.

Hy jubel en juig oor jou

Sefanja 3:17

Die Bybel Nuwe Vertaling. (1998). (electronic ed., Zep 3:17). Cape Town, South Africa: Bybelgenootskap van Suid-Afrika.

Ek is goed genoeg…

“I am the prodigal son every time I search for unconditional love where it cannot be found.” 

Henri J.M. Nouwen, Return of the Prodigal Son

Hierdie aanhaling uit Henri Nouwen se boek oor die verlore seun het my weer tussen die oë getref.  Ek is daai ou.  Die een wat altyd aanvaarding soek.  Die een wat glo ek is nie goed genoeg nie.  Die een wat nodig het om homself altyd te bewys.

Is dit nie maar presies die verlore seun se issue gewees in Lukas 15 nie.  Wou hy nie maar die huis verlaat, om te gaan bewys hy kan dit op sy eie maak nie.  En o jinne het hy gefaal.  Net soos ek.

Ek kyk rondom my en ek sien dieslefde ding in mense rondom my.  Ons is almal so.  Brenè Brown sê dit is in ons DNA.  Dit is vir ons belangrik wat mense van ons dink.  Dit is vir ons belangrik wat mense oor ons sê.  En dan?  Dan jaag ons goed na.  Hoeveel keer het ek nie al gedink, “O jinne ek wonder wat gaan die manne sê as met daardie bakkie daar opdaag nie.”  Of selfs: “My pa gaan my meer liefhê/aanvaar as ek net daardie werk kan kry.”  Of miskien:  “Sy sal meer van my dink as ek net hierdie of daardie kan verander in my lewe.” of “Ek kan darem nie so daar opdaag nie.”

Die gelykenis van die Verlore Seun leer ons iets ander.  Dit leer ons dat daar ‘n liefdevolle Vader is.  ‘n Vader wat ons nie judge nie.  ‘n Vader wat vir ons wag.  Oppad na hom toe dink ek al my speech uit.  Maar Hy stel nie belang nie.  Hy wil dit nie hoor nie.  Hy aanvaar my soos ek is.  Presies net soos ek is.  Al het ek Hom hoe seergemaak en hoe teleurgestel.  Dit is as ek leef met hierdie liefde diep in my hart, dat ek rustig kan raak.  My Vader het my lief, ek hoef nie die heeltyd te probeer om dit te bewys nie.  Nie aan Hom nie, nie aan mense nie. Nie aan my aardse pa nie, nie aan my vrou of man nie.  Ek is goed genoeg vir God.  Meer as goed genoeg.

Ek sal baie maal vir mense sê ons moet ons hart vir Jesus gee.  Maar, toe dink ek.  Hy het eintlik sy hart vir my gegee.

En dit, dit is genoeg…

Jesaja 49:15 (AFR1983). 15Kan ’n vrou haar eie baba vergeet, haar nie ontferm oor die kind wat sy in die wêreld gebring het nie? Selfs al sou so iets kon gebeur, Ek sal jou nie vergeet nie.

‘n Kosbare Skat…

Jare terug het ek iemand leerken.  Sy hele lewe was gefokus op God.  Maar, dit was nie altyd so nie.  Toe ek hom oorspronklik leerken het was hy nie daar nie.  Hy het issues gehad met baie dinge, onder andere dwelms.  Sy lewe was maar deurmekaar.  En toe…  Toe verander alles.  Hy word ‘n kind van God.  ‘n Baie passievolle kind van God.  dis al waaroor hy gepraat het, dis al wat hy wou doen.  Hy was totaal gefokus.

Ek vra hom toe eendag, Drickus; wat het met jou gebeur?  En hy sê:  “Henri, jy ken mos daai storie wat Jesus vertel het van die man wat die skat in die saailand gevind het?  Wel daai man is ek. Ek het die skat gevind.  Ek het alles verkoop, net soos daai man, om daardie skat te kan kry.  En nou, nou is dit my waardevolste besitting.”

Ek dink baie terug aan Drickus (ek dink nie hy sal omgee as ek sy naam gebruik nie).  Ek het kontak met hom verloor.  Hy was iemand wat die waarde van God se Koninkryk verstaan het.

Iemand sê die week vir my dat al wat sy eintlik wil hê is om gelukkig te wees.  Wat is geluk?  Wat moet jy doen om waarlik gelukkig op hierdie aarde te wees?

Dink ‘n bietjie daaroor?  Wat maak my gelukkig?  Min dinge?  Een ding?  Sê nou ek kan ‘n boks voor jou neersit en jou vra om jou waardevolste besitting in daardie boks te sit.  Maar, dit mag net een ding wees.  Wat sal jy daar insit?

Jesus sê:  19“Moenie vir julle skatte op aarde bymekaarmaak waar mot en roes dit verniel en waar diewe inbreek en dit steel nie. 20Maak vir julle skatte in die hemel bymekaar, waar mot en roes dit nie verniel nie en waar diewe nie inbreek en dit steel nie. 21Waar jou skat is, daar sal jou hart ook wees.” (Mt 6:19–21)

 

Downward Mobility…

Ek lees hierdie term raak – “Downward Mobility”.  Dadelik trigger dit my.  Wat beteken dit.  Veral as jy dit in die konteks lees waarin Ricahrd Rohr dit skryf.  Richard Rohr sê dat dit veral iets is wat Jesus ons kom leer het.

Ons vat hierdie term moeilik.  Ons is nie so geleer nie.  Ons is geleer van “Upward Mobility”.  Jy moet opklim in die lewe, nie afklim nie.  Jy moet ‘n sukses maak.  Jy moet geld maak.  Die ou clichè van ‘n huis met ‘n swembad en ‘n kar.  En nou….  Nou kom Jesus en Hy draai die ding op sy kop.  Hy is nogal goed daarmee.

Jesus sê dat as jy regtig suksesvol wil wees in sy oë dan moet jy eerder iemand se dienskneg word.  As jy regtig groot wil wees in God se oë, moet jy soos ‘n kindjie word.  Moenie vir jou goed opgaar nie sê Hy.  Jy kan nie God en mammon (die god van geld) dien nie, sê Hy.  Wie eerste wil wees moet laaste wees.

In Richard Rohr se eie woorde:  “The pure spiritual genius of Jesus is that he succeeds in offering us a fully descending worldview – which is ironically and surprisingly, even to us, the only real ascent”

Jy sien ek dink om regtig ‘n kind van Jesus te wees.  Is “counter culture”.  Dit is teen die norme van hierdie wêreld.  Dit beteken om die minste te wees.  Om liefde eerste te stel.  Om te vergewe.  Om genadig te wees.  En dis moeilik hoor.  Dis moeilik om so te leef.  Dis moeite.  Dis baie makliker om op mense te trap en net vorentoe te voeter.  Die pawiljoen klap dan vir jou hande.  Kyk hoe suksesvol is daai ou sê hulle.  Het julle gesien Pieter het alweer ‘n nuwe huis gekoop.  Het julle sy kar gesien.  Marie se besigheid is mean hoor, sy maak net geld…

Dis seker net swaar vir jou om dit te vat soos dit vir my is om dit te skryf.  Maar dis ongelukkig nie die goed wat vir Jesus beïndruk nie.  Die dinge wat Hom opgewonde maak is ander tiepe skatte.  Dit is skatte in die hemel, en dit lyk anders.  Baie anders…

16“So sal die laastes eerste wees, en die eerstes laaste.”

 Die Bybel Nuwe Vertaling. (1998). (electronic ed., Mt 20:16). Cape Town, South Africa: Bybelgenootskap van Suid-Afrika.

Wat ‘n God!

Ek was laas naweek in die Kalahari.  Ons het gaan skape haal vir ons Basaar.  Weer ‘n keer is ek amazed!  Die natuur is stunning.  Daar is niks soos dit nie.  Hoekom het God dit gemaak?  Hoekom het God dit so perfek, beautifull, amazing gemaak?  Die diere!  Die sonsondergang met duisende kleure wat in die hemelruim speel.  God se skildery vir ons.  Nie eers te praat van die sterre wat so helder en naby is, dit voel of jy tussen hulle rondloop.  Hoekom het God dit alles so mooi gemaak?

Het het dit so mooi gemaak sodat ons in verwondering kan staan.  Sodat ons verwonderd kan wees.  Nie in die mooigeit van dit alleen nie.  Die misterie van hierdie asemrowende natuur, lê nie net in dit self nie.  Dit wys na iets.  Dit wys na iemand!  Dit wys na Hom.  Ons Vader!  Ons Vader wat dit alles GOED gemaak het.  Dink bietjie daaraan.  Hoe amazing moet die een wat dit alles gemaak het nie wees nie.  As die natuur jou asem wegslaan met sy skoonheid en harmonie en goedheid.  Hoeveel te meer sal God nie jou asem wegslaan nie.  Hy het dit alles gemaak.  Goed gemaak.  Hy het dit gemaak sodat dit na Hom sal wys.  Sodat dit ons sal help om te verstaan.  Hy, die Vader, Seun, Heilige Gees is goed.  Hy sorg vir alles.  Hy het nog altyd, Hy sal ook altyd.  Hy is die Alfa en die Omega.  Die begin en die einde…

Weet jy wat.  Daar is nog iets.  God het vir jou gemaak.  Daar staan in die Bybel in Genesis 1:26 dat God ons na sy Beeld gemaak het.  Daar staan eintlik:  “Kom ons maak die mens, as ons verteenwoordiger, ons beeld…”  Sien jy dit:  na ONS beeld sê God.  Jy en ek het die beeld van ons liefdevolle Vader, die passievolle Jesus en die sagte naby-wees en in-ons-woon-wees van die Heilige Gees.  Ons is goed.  Ons is deel van God.  God is deel van ons.  Jy is mooi.  Jy is amazing.  Jy is na die beeld van God geskep.  Jy wys ook na God.  Mense sien Jesus in jou raak.  Net net omdat jy is wie jy is nie….  Maar veral, omdat God is wie Hy is.

Hemelvaart…

Jesus se woorde is partymaal moeilik vir my.  Ek het partymaal nie ‘n clue wat Hy probeer sê nie. 

Hierdie woorde van Hom byvoorbeeld in Johannes 12:24:  “Dít verseker Ek julle: As ’n koringkorrel nie in die grond val en sterwe nie, bly hy net een; maar as hy sterwe, bring hy ’n groot oes in.”

Dis sy woorde en dan is daar die dinge wat Hy doen en gedoen het.  Dis partymaal vir my net so confusing.  Wel môre is dit hemelvaartdag.  Hoekom het dit gebeur?  Hoekom het Jesus in die hemel opgevaar?  Vir die eerste keer sien ek die duidelike korrelasie tussen Jesus se hemelvaart en sy woorde oor die koringkorrel wat in die grond val en sterf.

Ek sien die saak so.  Of miskien moet ek sê, ek begin die saak so te sien.  Want, dis moeilik, confusing, en ek wil dit so graag verstaan, want ek weet dis belangrik.  Baie belangrik.

Kom ons sê Jesus het op aarde gebly.  Hy het nie gesterf nie, nie uit die dood opgestaan nie en nie opgevaar na die hemel nie.  Wel, dit sou eintlik nogal nice gewees het.  Hy sou seker êrens in Jerusalem gebly het.  Ek sou soontoe kon gaan, in ‘n lang ry staan en Hom allerhande dinge kon vra.  Wie weet miskien sou Hy selfs vir ‘n siekte kon bid.  Maar ek dink jy sien saam met my die punt.  Dis nie Jesus nie.  Hy is groter as dit.  Waar is Hy?  In Jerusalem?  Ja, maar ook hier en daar en orals waar ek en jy kom.

As Jesus nie gesterf het nie, sou Hy seker famous gewees het.  Ons sou boeke oor Hom kon lees.  Ons sou na ‘n museum kon gaan.  Wie weet; Hom selfs in persoon kon ontmoet.  Maar toe sterf die Koringkorrel.  En dit bring ‘n groot oes in.

Jesus was ‘n mens.  Op een plek.  Ons kon Hom uitfigure, Hom verstaan.  En toe sterf Hy en staan uit die dood op.  Hy vaar in die hemel op.  Hy word soveel meer as wat Hy was.  Hy is nou in alles en alles is in Hom.

Dis nou baie beter.  Dis nou baie moeiliker.  Want, weet jy hoe lyk sy liggaam nou?  Dis ons…

Die liefde vergaan nooit nie….

Ek is hier in Thabazimbi vanoggend. Die amazing Bosveld. Maar, ek is hier vir ‘n hartseer dag. Ek moet my skoonpa, my vroutjie se geliefde pa, vandag begrawe. Dis die tweede naby ene wat ek in vier maande moet begrawe. Net so ‘n rukkie terug was dit my liewe sussie…

Maar, ek wil nie hê jy moet huil nie. Ek wil jou iets amazing vertel.

Gisteraand gaan ons Spur toe. Oh my word ek was lanklaas in die Spur. Toe ons daar aankom en ek parkeer met my Pa se grand kar. My ouers het saamgery Thabazimbi toe. Is daar twee seuns seker so 10 of 11 jaar oud. Hulle wys ons waar ons moet parkeer en vra of hulle die kar kan oppas. Die enetjie het so ‘n geel t-shirt aan. Sy arms is binne in die geel t-shit ingedruk, want dis koud hier hoor. En ons gaan eet lekker Spur kos in ‘n warm Spur.

Ek dink toe aan die storie wat my swaer uit Australië uit aangestuur het oor my skoonpa. Hy sê dat eendag, toe hy nog ‘n kind was, het hulle by ‘n KFC gestop. Buite het ‘n ouerige swart man gesit. Toe hulle uitkom het sy pa vir die swart man ‘n pakkie kos gekoop. Verbaas kyk die man op, want hy het nie gebedel nie. “Hoekom het jy vir hom kos gekoop pa?” Ek haal aan uit Christo se brief uit Australië: “Die man is baie oud, lyk asof hy al baie hard gewerk het en sal nou sukkel om te werk, hy het ‘n harde lewe gehad. Hy het nie gebedel nie en het niks verwag nie. Die man het gelyk asof hy honger was”. Dit is al wat hy gesê het, maar dit het my geleer om goed te wees vir ander mense, maak nie saak wie hulle is nie.

1 Korintiërs 13 sê die liefde vergaan nooit nie…

Iemand het eendag vir my gevra of ek al ‘n lykswa met ‘n Venter sleepwaentjie aan gesien het? Mens kan niks saamvat nie, sê die ou…

Ek het agtergekom dis nie heeltemal waar nie. Daar is iets wat jy saamvat hemel toe. Daar is iets wat nooit vergaan nie. Liefde. My vrou se liefde vir haar pa sal nooit weggaan nie. Haar pa se liefde vir haar ook nie. Sy legacy van liefde sal bly staan. En hopelik sal ons aanhou om soos hy skatte in die hemel bymekaar te maak.

En weet jy wie se Legacy staan die sterkste? Jesus sin…