A new world of possibilities…

My skoonpa. My geliefde vrou se Vader. Lê in ICU in Rustenburg. Hy het ‘n beroerte gehad. En ons sit hier. Sonder info. Jy kry nie ‘n dokter om met jou te praat nie en die verpleegsters sê maar net wat jy reeds weet. Dis frustrerend. Vrek frustrerend.

Wat beteken dit om in Jesus te glo? Beteken dit dat jy glo dat Hy vir jou aan die kruis gesterf het en dat jy nou kan hemel toe gaan. Ja, natuurlik. Maar sien ons hak daar vas. Dit gaan nie net oor die lewe na die dood nie. Dit gaan oor die lewe hier en nou. Ek sit nou met ‘n issue. Ek is nou bekommerd oor my skoonpa en my vrou. Nou wat nou?

Ek het dit nog altyd “odd” gevind dat Jesus vir Petrus sê hy het klein geloof as hy sink in die see. Ek meen have a heart. Die ou loop op die see. Of as die dissipels bang raak vir die storm op die see. Dan sê hy dieselfde ding. Of die verhaal van Jairus se dogetrtjie. hy sê die pa moet net glo. So asof die pa die kind nou gesond moet glo. So asof dinge afhang van hoe baie of min ek glo. Wel as dit daarvan afgehang het kan ek net sowel ophou bid hoor.

Jy sien Jesus sê verder dat as ons maar net geloof so groot soos ‘n mosterdsaadjie gehad het, sou ons vir hierdie berg kon sê gooi jou in die see. Wat! ‘n Berg in die see. Komaan? regtig Jesus?

Jesus probeer vir ons iets leer. Hy sê vir ons: “My geliefde kind, dit gaan nie oor jou nie, dit gaan oor my. Dit gaan nie oor jou geloof in die uitkoms van jou gebed nie. Dit gaan oor jou geloof in my krag. Dit gaan daaroor of jy glo ek kan iets aan die situasie doen. Net ‘n bietjie geloof in my my geliefde kind. Selfs so min soos ‘n mostersaadjie en ek kan hierdie berg in die see gooi…

“Dying is Returning Home…”

Hoe begrawe mens jou suster? Jy kan nie in die banke sit en huil saam met die ander mense nie. Jy moet voor staan en jou liewe suster wat jy so swaar sien doodgaan het begrawe. Ek weet nie…

Maar hier is so iets van wat ek dink ek gaan sê (as ek ‘n woord uitkry). “Dying is returning home…” het Henri Nouwen gesê.

Jy sien ek dink nie ons hoort hier op aarde nie. Ons is nie gemaak vir hier nie. Ons is gemaak vir die hemel, ons huis, die plek waar ons hoort. Dink bietjie daaraan. Toe God die eerste mense gemaak het, het Hy hulle gemaak nie om in ‘n plek te leef waar sonde ons lewe omkrap nie. Nee, Hy het ons gemaak om in ‘n Paradys te leef. Vir ewig saam met Hom. Dis ons huis. Dis ons betsaansoorsprong. Dis ons voorreg. So by the way dis nie ons reg nie.

Die woord sê in 2 Korintiërs 4:18 “Ons oog is nie op die sigbare dinge gerig nie, maar op die onsigbare; want die sigbare dinge is tydelik, maar die onsigbare dinge is ewig.”

Die Bybel gaan verder en sê; ons bly hier op aarde in ‘n tent, hierdie tent is tydelik, maar ons het ‘n woning by God wat ewig is. (2 Korintiërs 5:1)

Hierdie begrafnis is bitter-soet. Dis baie bitter! Die monster van die dood het ons geliefde suster op ‘n baie jong ouderdom uit ons midde kom wegruk. Maar dis ook soet! Baie soet. Want sien; ek sien ons Vader met arms uigesterk. Hy wag vir haar. Hy hardloop haar tegemoet. “My geliefde dogter, Charlotte, ek het so lank vir jou gewag. Ek is so bly jy is hier. Gou trek vir haar klere aan, sit vir haar ‘n ring aan die vinger. Net die beste vir my geliefde. Hey julle daar, gaan slag die vetgemaakte kalf. My kind het huistoe gekom. Sy is nou hier by my, waar sy hoort. Haar tent waarin sy vir 45 jaar gewoon het is afgebreek. Nou is sy in haar ewige woning. Hier gaan sy Rus en Vrede beleef tot in alle ewigheid…

NS. Die skildery hierbo is van ‘n Egiptiese skilder Kerolos Sawat en is getiteld: “First day in Heaven.”

Die Spietkop…

Ek hou nie eintlik van Spietkops nie. Hulle pla my. Ja hulle doen goeie werk en al daai. Maar hulle pla my…

Ek en my swaer ry terug terug van die Hospitaal af, waar my suster baie siek lê met borskanker (die foto hierbo is van haar). Ons is maar bietjie broos, maar ons probeer. En wraggies daar trek die Spietkop ons af. ‘n Vroue Spietkop. En sy het ‘n houding. En toe sy ons stop; sê my swaer grootoog vir my dat sy kar lisensie verval het. Dinge gaan die laaste tyd so rof, hy kom net nie daarby uit nie.

Wel natuurlik kom die Spietkop by sy venster staan en – met ‘n houding – sê sy: “Meneer Jacobs, meneer Jacobs, you’re lisence has expired.” My swaer sê vir haar dat hy jammer is maar hy kom nou van die hospitaal af, waar sy vrou siek lê met kanker en hy kom net nie daarby uit nie. Ek kan sommer sien die spitekop glo hom nie. Sy skud net haar kop en sê: “Meneer Jacobs, meneer Jacobs.” My swaer is nie links nie en ruk sy foon uit en wys vir haar ‘n foto wat hy ‘n ruk terug van haar geneem het.

En daar gebeur dit… God daag op! In die vorm van ‘n Spietkop. Die Spietkop vat my swaer se hand. Kyk hom in die oë en sê: “May the presence of the Almighty be with her.” Ons almal pik ‘n traan en my swaer soen daai spietkop se hand.

Weet jy wat; daardie gebed van daai Spietkop dra my. Wat meer het ons nodig as dit? “The Presence of the Almighty.” Daai is alles…

“An unexamined life is not worth living” Socrates

Socrates was gedaag voor die regering van sy dag (die skildery hierbo is ‘n uitbeelding daarvan). Die klag teen hom was dat hy jongmense se koppe deurmekaar gamaak het. Hy het gesê “An unexamined life is not worth living.” In Afrikaans vertaal dink ek sal dit sê: “‘n Ondeurdagte lewe is nie werd om te leef nie.” Hy is voor ‘n keuse gestel, of hy hou op om dit te sê, of hy gaan ter dood veroordeel word. Hy kies toe die doodstraf. Why so serious. Hoekom het Socrates so sterk gevoel oor dit?

Miskien moet ons net eers seker maak, dat ons verstaan wat hy bedoel het. Hy het nie bedoel ons moet nou almal ons koppe laat lees nie. (Alhoewel ek dink ‘n goeie koplees so nou en dan kan ‘n goeie ding wees.). Nee, wat Socrates bedoel het, is, elke mens moet dink oor die rede vir sy/haar lewe. Hoekom doen jy wat jy doen. Hoekom luister jy na sekere musiek. Hoekom beoefen jy ‘n sekere sport. Of hang ‘n sekere sportspan aan. Hoekom gaan jy kerk toe of, nie. Hoekom doen jy die werk wat jy doen.

1 Petrus 3:15 sê: “ons moet altyd gereed wees om ‘n antwoord te gee aan elkeen wat ‘n verduideliking van ons eis oor die hoop wat in ons lewe.”

Ek vra baie maal vir mense eenvoudige vrae soos: “Hoekom luister jy na die musiek?” Of “hoekom wil jy met haar/hom trou?” Of “hoekom trou julle nie maar nie?” of “hoekom wil jy daarheen gaan?” En dan gee mense my net nie ‘n bevredigende antwoord nie. Hulle sal baie maklik vir my sê maar dit is nou maar net hoe dit is.

Nou hoe deurdink ek my lewe? Hoe vra ek die regte vrae. So by the way ek dink een van die belangrikste dinge in die lewe is om die regte vrae te vra. Ek wil graag met jou ‘n tool deel. Iets wat ek dink my en jou, kan help om ‘n deurdagte lewe te leef. Om die regte vrae te vra.

As ek en jy elke dag die daaglikse ondersoek (Daily Examen) van Igantius van Loyola gaan doen. Sal dit baie help. Hierdie eeue oue geestelike dissipline gaan ons help om ons lewe te rig. Dit werk as volg:

1. Bid vir “lig”

2. Dink na oor die afgelope dag in dankbaarheid

3. Evalueer jou gevoelens

4. Kies een van hierdie gevoelens (positief of negatief) en bid daaroor.

5. Kyk vorentoe na more.

As ek en jy elke more net hierdie eenvoudige dingetjie doen sal dit met tyd ons lewe rig. Dit sal ons inspireer en help om ons sterkste opinies te herevalueer. Dit sal ons ook help om ander mense se opinies waardig te ag. Dit sal ons help om God se hand in ons lewe raak te sien. Dit sal ons vrae laat vra oor God se wil, sy roeping vir my. Oor die dinge wat regtig belangrik is.

As jy ‘n goeie video oor Socrates wil kyk: https://youtu.be/Ccwmn5T3-54

Wat is die boodskap van Kersfees…

Ek sit in my deurmekaar studeerkamer besig om voor te berei vir more se Kersboodskap (eks bietjie laat, maar nou na…). En ek struggle, want, wat is die boodskap van Kersfees. Ja, ek weet Jesus het aarde toe gekom om vir ons sondes te sterf. Ons almal weet dit. Maar regtig, dit voel vir my so holrug gery… en verstaan ons dit regtig?

Ok, kom ons kyk so daarna. Kom ons sê Jesus het nie aarde toe gekom as ‘n baba nie, maar as ‘n grootmens en dan aan die kruis gesterf. Wat sou die verskil wees. Ek meen Hy is God after all, Hy kan kom soos Hy wil. Hoekom op hierdie manier. Hoekom op so ‘n wierd manier. So buite egtelik. So broos. So weird, baie weird?

Ek dink ons kyk verkeerd na die besigheid. Ek (oftewel ons) is so ingestel daarop om God te vind, Hom te kry, Hom lief te hê dat ons die hele punt mis. Iemand het eendag vir my gevra hoeveel paaie is daar na God? Daar is geen pad na God toe nie! Net ‘n pad van God af na ons toe. Jy sien dis die punt van Kersfees. God kom na ons toe. Hy is lief vir ons. Hy wil kom deel word van ons storie. God wil saam met ons ‘n paar sakke sout opeet. Hoe anders sal Hy kan deel word van ons?

En dit… dit wys God se eintlike broosheid. Dit is hoekom Hy kom as ‘n brose baba. Want sien, God se storie en my storie oorvleuel nou. Hy ken my pyn, ek ken sy pyn. Hy ken my pad, ek ken sy pad. Hy ken my vreugdes, ek ken sy vreugdes.

God kom wys vir ons dat ons lewe op aarde nie maar ‘n hardloop in sirkels lewe is nie. Ons is almal oppad. Oppad waarheen? Oppad huistoe. Oppad na ons plek van Rus en Vrede. En God kom vat ons aan die hand en wys vir ons die weg…

Jesus het gesê: Ek is die weg en die waarheid en die Lewe… Johannes 14:6

Hieraan weet ons dat ons in Hom bly en Hy in ons: Hy het ons sy Gees gegee. 1 Johannes 4:13

Al is ons nie goed genoeg nie…

Ek onthou nog goed toe ek in my eerste jaar as Teologie student begin het hoe swak ek in my geloof gevoel het. Die mense daar het vir my soos geloofs reuse gevoel. Dit het vir my gevoel hulle kan dinge lewendig bid. Regtig. En ek die arme ou drommel kom daar aan en weet nie eers of ek op die regte plek is nie. Ek het so stupid gevoel soos ‘n regte twyfelaar…

Johannes die Doper was nou wraggies in my boekie nog altyd een van daai geloofs reuse. Ek meen, hy het die Messias voorspel. Hy was die toonbeeld van geloof in Jesus. Maar toe lees ek in ‘n boekie van Stefan Joubert dat hy ok getwyfel het. In Matteus 11 lees ek van hoe Johannes die doper in die tronk is. Onthou bietjie daai tyd se tronke is bad hoor. Dis eintlik net ‘n gat in die grond met ‘n emmer in die hoek, stikdonker. Hy praat toe seker met van sy dissipels deur ‘n opening in die dak, amper soos ‘n tipe manhole. Gaan vra vir Jesus (en ek haal aan uit Mattues 11:3) “Is U die een wat sou kom, of moet ons ‘n ander een verwag?”

Wat! Die geloofsreus Johannes die doper twyfel! Hy twyfel in Jesus! Hy sit in die tronk dit gaan sleg met hom.

En Jesus? Hy raas nie… Nee, Hy sê vir die dissipels: “Gaan sê vir Johannes wat julle die Messias alles sien doen.” En Dan? Dan prys Jesus Johannes. Hy sê vir almal dat “Onder die mense op aarde is niemand gebore wat groter is as Johannes die doper nie…”

God het geduld met ons swak wees en ons twyfel en ons ongeloof… Dankie tog!

Onthou tog om te subscribe as jy hierdie blog in jou e mail wil ontvang.

God Moments…l

Ek is seker jy het ook al ‘n God moment beleef… daai oomblik toe jy voel, maar nou is God hier. Nou praat Hy met my. Nie in ‘n hoorbare stem nie, maar diep, daar waar die Disprin oplos soos my ou vriend altyd sê.

Kom ek vertel jou van my God moment die week.

Kyk bietjie mooi na die foto wat ek hierbo ingesit het het. Dit is ‘n foto wat ek geneem het by Natures Valley, baie naby aan die einde van die Otter staproete. Ek en my twee vriende (en kollegas) was die week daar om ons jaar beplanning te doen. Maar kyk mooi na die foto. Sien jy vir Gerrie daar staan? Met sy rooi hemp aan?

Hierdie boom is ‘n Outiniqua Geelhout en waarskynlik meer as 600 jaar oud (Hulle kan meer as 200 jaar oud word). Hy was lank voor my daar, en hy sal lank na my daar wees. Ons Vader het hom gemaak…

Dit is toe ek langs daai boom staan, saam my twee vriende dat ek my God Moment beleef. Hoe nietig is ek nie. Klein en “insignificant.” En tog sien God my raak. Meer as raaksien. Hy ken my deur en deur en deur. Of ek sit en of ek opstaan, Hy weet van dit. Daar is nog nie ‘n woord op my tong of God weet van dit. Sjoe ek het spesiaal gevoel langs daai groot boom.

Kyk hoe mooi sê Psalm 139 dit:

Here, U sien dwarsdeur my, U ken my. Of ek sit en of ek opstaan, U weet dit, U ken my gedagtes nog voordat hulle by my opkom. Of ek reis en of ek oorbly, U bepaal dit, U is met al my paaie goed bekend. Daar is nog nie ’n woord op my tong nie of U, Here, weet wat dit gaan wees. U omsluit my van alle kante, U neem my in besit. Dié wete oorweldig my, dit is te hoog vir my begrip.

Onthou tog om te subscribe as jy die blog wil volg.