‘n Kosbare Skat…

Jare terug het ek iemand leerken.  Sy hele lewe was gefokus op God.  Maar, dit was nie altyd so nie.  Toe ek hom oorspronklik leerken het was hy nie daar nie.  Hy het issues gehad met baie dinge, onder andere dwelms.  Sy lewe was maar deurmekaar.  En toe…  Toe verander alles.  Hy word ‘n kind van God.  ‘n Baie passievolle kind van God.  dis al waaroor hy gepraat het, dis al wat hy wou doen.  Hy was totaal gefokus.

Ek vra hom toe eendag, Drickus; wat het met jou gebeur?  En hy sê:  “Henri, jy ken mos daai storie wat Jesus vertel het van die man wat die skat in die saailand gevind het?  Wel daai man is ek. Ek het die skat gevind.  Ek het alles verkoop, net soos daai man, om daardie skat te kan kry.  En nou, nou is dit my waardevolste besitting.”

Ek dink baie terug aan Drickus (ek dink nie hy sal omgee as ek sy naam gebruik nie).  Ek het kontak met hom verloor.  Hy was iemand wat die waarde van God se Koninkryk verstaan het.

Iemand sê die week vir my dat al wat sy eintlik wil hê is om gelukkig te wees.  Wat is geluk?  Wat moet jy doen om waarlik gelukkig op hierdie aarde te wees?

Dink ‘n bietjie daaroor?  Wat maak my gelukkig?  Min dinge?  Een ding?  Sê nou ek kan ‘n boks voor jou neersit en jou vra om jou waardevolste besitting in daardie boks te sit.  Maar, dit mag net een ding wees.  Wat sal jy daar insit?

Jesus sê:  19“Moenie vir julle skatte op aarde bymekaarmaak waar mot en roes dit verniel en waar diewe inbreek en dit steel nie. 20Maak vir julle skatte in die hemel bymekaar, waar mot en roes dit nie verniel nie en waar diewe nie inbreek en dit steel nie. 21Waar jou skat is, daar sal jou hart ook wees.” (Mt 6:19–21)

 

Downward Mobility…

Ek lees hierdie term raak – “Downward Mobility”.  Dadelik trigger dit my.  Wat beteken dit.  Veral as jy dit in die konteks lees waarin Ricahrd Rohr dit skryf.  Richard Rohr sê dat dit veral iets is wat Jesus ons kom leer het.

Ons vat hierdie term moeilik.  Ons is nie so geleer nie.  Ons is geleer van “Upward Mobility”.  Jy moet opklim in die lewe, nie afklim nie.  Jy moet ‘n sukses maak.  Jy moet geld maak.  Die ou clichè van ‘n huis met ‘n swembad en ‘n kar.  En nou….  Nou kom Jesus en Hy draai die ding op sy kop.  Hy is nogal goed daarmee.

Jesus sê dat as jy regtig suksesvol wil wees in sy oë dan moet jy eerder iemand se dienskneg word.  As jy regtig groot wil wees in God se oë, moet jy soos ‘n kindjie word.  Moenie vir jou goed opgaar nie sê Hy.  Jy kan nie God en mammon (die god van geld) dien nie, sê Hy.  Wie eerste wil wees moet laaste wees.

In Richard Rohr se eie woorde:  “The pure spiritual genius of Jesus is that he succeeds in offering us a fully descending worldview – which is ironically and surprisingly, even to us, the only real ascent”

Jy sien ek dink om regtig ‘n kind van Jesus te wees.  Is “counter culture”.  Dit is teen die norme van hierdie wêreld.  Dit beteken om die minste te wees.  Om liefde eerste te stel.  Om te vergewe.  Om genadig te wees.  En dis moeilik hoor.  Dis moeilik om so te leef.  Dis moeite.  Dis baie makliker om op mense te trap en net vorentoe te voeter.  Die pawiljoen klap dan vir jou hande.  Kyk hoe suksesvol is daai ou sê hulle.  Het julle gesien Pieter het alweer ‘n nuwe huis gekoop.  Het julle sy kar gesien.  Marie se besigheid is mean hoor, sy maak net geld…

Dis seker net swaar vir jou om dit te vat soos dit vir my is om dit te skryf.  Maar dis ongelukkig nie die goed wat vir Jesus beïndruk nie.  Die dinge wat Hom opgewonde maak is ander tiepe skatte.  Dit is skatte in die hemel, en dit lyk anders.  Baie anders…

16“So sal die laastes eerste wees, en die eerstes laaste.”

 Die Bybel Nuwe Vertaling. (1998). (electronic ed., Mt 20:16). Cape Town, South Africa: Bybelgenootskap van Suid-Afrika.

Wat ‘n God!

Ek was laas naweek in die Kalahari.  Ons het gaan skape haal vir ons Basaar.  Weer ‘n keer is ek amazed!  Die natuur is stunning.  Daar is niks soos dit nie.  Hoekom het God dit gemaak?  Hoekom het God dit so perfek, beautifull, amazing gemaak?  Die diere!  Die sonsondergang met duisende kleure wat in die hemelruim speel.  God se skildery vir ons.  Nie eers te praat van die sterre wat so helder en naby is, dit voel of jy tussen hulle rondloop.  Hoekom het God dit alles so mooi gemaak?

Het het dit so mooi gemaak sodat ons in verwondering kan staan.  Sodat ons verwonderd kan wees.  Nie in die mooigeit van dit alleen nie.  Die misterie van hierdie asemrowende natuur, lê nie net in dit self nie.  Dit wys na iets.  Dit wys na iemand!  Dit wys na Hom.  Ons Vader!  Ons Vader wat dit alles GOED gemaak het.  Dink bietjie daaraan.  Hoe amazing moet die een wat dit alles gemaak het nie wees nie.  As die natuur jou asem wegslaan met sy skoonheid en harmonie en goedheid.  Hoeveel te meer sal God nie jou asem wegslaan nie.  Hy het dit alles gemaak.  Goed gemaak.  Hy het dit gemaak sodat dit na Hom sal wys.  Sodat dit ons sal help om te verstaan.  Hy, die Vader, Seun, Heilige Gees is goed.  Hy sorg vir alles.  Hy het nog altyd, Hy sal ook altyd.  Hy is die Alfa en die Omega.  Die begin en die einde…

Weet jy wat.  Daar is nog iets.  God het vir jou gemaak.  Daar staan in die Bybel in Genesis 1:26 dat God ons na sy Beeld gemaak het.  Daar staan eintlik:  “Kom ons maak die mens, as ons verteenwoordiger, ons beeld…”  Sien jy dit:  na ONS beeld sê God.  Jy en ek het die beeld van ons liefdevolle Vader, die passievolle Jesus en die sagte naby-wees en in-ons-woon-wees van die Heilige Gees.  Ons is goed.  Ons is deel van God.  God is deel van ons.  Jy is mooi.  Jy is amazing.  Jy is na die beeld van God geskep.  Jy wys ook na God.  Mense sien Jesus in jou raak.  Net net omdat jy is wie jy is nie….  Maar veral, omdat God is wie Hy is.

Hemelvaart…

Jesus se woorde is partymaal moeilik vir my.  Ek het partymaal nie ‘n clue wat Hy probeer sê nie. 

Hierdie woorde van Hom byvoorbeeld in Johannes 12:24:  “Dít verseker Ek julle: As ’n koringkorrel nie in die grond val en sterwe nie, bly hy net een; maar as hy sterwe, bring hy ’n groot oes in.”

Dis sy woorde en dan is daar die dinge wat Hy doen en gedoen het.  Dis partymaal vir my net so confusing.  Wel môre is dit hemelvaartdag.  Hoekom het dit gebeur?  Hoekom het Jesus in die hemel opgevaar?  Vir die eerste keer sien ek die duidelike korrelasie tussen Jesus se hemelvaart en sy woorde oor die koringkorrel wat in die grond val en sterf.

Ek sien die saak so.  Of miskien moet ek sê, ek begin die saak so te sien.  Want, dis moeilik, confusing, en ek wil dit so graag verstaan, want ek weet dis belangrik.  Baie belangrik.

Kom ons sê Jesus het op aarde gebly.  Hy het nie gesterf nie, nie uit die dood opgestaan nie en nie opgevaar na die hemel nie.  Wel, dit sou eintlik nogal nice gewees het.  Hy sou seker êrens in Jerusalem gebly het.  Ek sou soontoe kon gaan, in ‘n lang ry staan en Hom allerhande dinge kon vra.  Wie weet miskien sou Hy selfs vir ‘n siekte kon bid.  Maar ek dink jy sien saam met my die punt.  Dis nie Jesus nie.  Hy is groter as dit.  Waar is Hy?  In Jerusalem?  Ja, maar ook hier en daar en orals waar ek en jy kom.

As Jesus nie gesterf het nie, sou Hy seker famous gewees het.  Ons sou boeke oor Hom kon lees.  Ons sou na ‘n museum kon gaan.  Wie weet; Hom selfs in persoon kon ontmoet.  Maar toe sterf die Koringkorrel.  En dit bring ‘n groot oes in.

Jesus was ‘n mens.  Op een plek.  Ons kon Hom uitfigure, Hom verstaan.  En toe sterf Hy en staan uit die dood op.  Hy vaar in die hemel op.  Hy word soveel meer as wat Hy was.  Hy is nou in alles en alles is in Hom.

Dis nou baie beter.  Dis nou baie moeiliker.  Want, weet jy hoe lyk sy liggaam nou?  Dis ons…

Die liefde vergaan nooit nie….

Ek is hier in Thabazimbi vanoggend. Die amazing Bosveld. Maar, ek is hier vir ‘n hartseer dag. Ek moet my skoonpa, my vroutjie se geliefde pa, vandag begrawe. Dis die tweede naby ene wat ek in vier maande moet begrawe. Net so ‘n rukkie terug was dit my liewe sussie…

Maar, ek wil nie hê jy moet huil nie. Ek wil jou iets amazing vertel.

Gisteraand gaan ons Spur toe. Oh my word ek was lanklaas in die Spur. Toe ons daar aankom en ek parkeer met my Pa se grand kar. My ouers het saamgery Thabazimbi toe. Is daar twee seuns seker so 10 of 11 jaar oud. Hulle wys ons waar ons moet parkeer en vra of hulle die kar kan oppas. Die enetjie het so ‘n geel t-shirt aan. Sy arms is binne in die geel t-shit ingedruk, want dis koud hier hoor. En ons gaan eet lekker Spur kos in ‘n warm Spur.

Ek dink toe aan die storie wat my swaer uit Australië uit aangestuur het oor my skoonpa. Hy sê dat eendag, toe hy nog ‘n kind was, het hulle by ‘n KFC gestop. Buite het ‘n ouerige swart man gesit. Toe hulle uitkom het sy pa vir die swart man ‘n pakkie kos gekoop. Verbaas kyk die man op, want hy het nie gebedel nie. “Hoekom het jy vir hom kos gekoop pa?” Ek haal aan uit Christo se brief uit Australië: “Die man is baie oud, lyk asof hy al baie hard gewerk het en sal nou sukkel om te werk, hy het ‘n harde lewe gehad. Hy het nie gebedel nie en het niks verwag nie. Die man het gelyk asof hy honger was”. Dit is al wat hy gesê het, maar dit het my geleer om goed te wees vir ander mense, maak nie saak wie hulle is nie.

1 Korintiërs 13 sê die liefde vergaan nooit nie…

Iemand het eendag vir my gevra of ek al ‘n lykswa met ‘n Venter sleepwaentjie aan gesien het? Mens kan niks saamvat nie, sê die ou…

Ek het agtergekom dis nie heeltemal waar nie. Daar is iets wat jy saamvat hemel toe. Daar is iets wat nooit vergaan nie. Liefde. My vrou se liefde vir haar pa sal nooit weggaan nie. Haar pa se liefde vir haar ook nie. Sy legacy van liefde sal bly staan. En hopelik sal ons aanhou om soos hy skatte in die hemel bymekaar te maak.

En weet jy wie se Legacy staan die sterkste? Jesus sin…

Die werk van U vingers…

Die laaste tyd gaan dit nogal rof.  Dit voel of die lewe die heeltyd houe uitdeel. Harde aanhoudende houe.

Ek gaan ry toe vanoggend kwart voor vyf fiets.  My training partner is nie hier nie, so ek was op my eie.  Dis donkler daardie tyd van die oggend.  Ek ry op ‘n grondpad tussen die plase met ‘n lig.  En toe stop ek.  En dit was amazing.  Die sterre was so mooi; dit het gevoel of ek hulle een vir een kan pluk.  Die melkweg was so helder dat ek gevoel het ek kan daarin gaan swem.  Net ek alleen, êrens baie vroeg in die oggend, in die donker op ‘n grondpad.  En daar daag my opgestane Here op.  Vir my.  Net vir my…

Ek kyk na die amazing helder sterre bo my en ek dink.  Ek dink aan hoe groot God is.  Hoe naby Hy is.  Hy is net so geweldig soos die maan en sterre en als, maar Hy is baie naby.  En ek dink aan Psalm 8.  Veral die woorde “Here onse Here, hoe wonderbaar is U naam oor die hele aarde.”  En ek begin sommer met God te praat oor alles.  En ek bid vir my vrou en kinders, en my skoonpa wat so swaar ly.

Kyk net hoe mooi is die woorde van Psalm 8:4–10 (AFR1983)

4As ek u hemel aanskou, die werk van u vingers, die maan en die sterre waaraan U ’n plek gegee het,

5wat is die mens dan dat U aan hom dink, die mensekind dat U na hom omsien?

6U het hom net ’n bietjie minder as ’n hemelse wese gemaak en hom met aansien en eer gekroon,

7U laat hom heers oor die werk van u hande, U het alles aan hom onderwerp:

8skape en beeste, alles; selfs die diere in die veld,

9die voëls in die lug, en die visse in die see wat die oseane deurkruis.

10Here, ons Here, hoe wonderbaar is u Naam oor die hele aarde!

Genade…

Ek het so ‘n ruk terug ‘n boek van Phillip Yancey gelees; “What’s so amazing about Grace?”  Dis ‘n goeie boek hoor .   Dit het regtig vir my iets beteken.  In die boek vertel hy van ‘n vriend wat vir hom ‘n poskaart stuur met die woorde op:  “I am the one Jesus loves.”

Hy sê die vriend het ‘n konferensie bygewoon waar die aanbieder gepraat het oor Johannes die dissipel van Jesus.  En hoe daar van Johannes in die Bybel gepraat word as: “The one Jesus loved.” (Johnannes 20:1–2 (AFR1983) 1Die Sondagmôre vroeg, toe dit nog donker was, kom Maria Magdalena by die graf en sien dat die klip van die graf af weggerol is.  2Sy hardloop toe en gaan na Simon Petrus en na die ander dissipel toe vir wie Jesus baie lief was, en sê vir hulle: “Hulle het die Here uit die graf weggevat, en ons weet nie waar hulle Hom nou begrawe het nie.”)
Hy gaan toe verder en sê dat elkeen van ons nou eintlik daardie dissipel is.  Wie ek?  Kan mosie wees nie.  Dit was net Johannes, ek meen, hy was special.

Wel jy sien die punt van Phillip Yancey se boek is dat dit alles oor genade gaan.  God is ‘n God van genade.  Ons kan net genade leef en gee as ons dit kan vat.

Wel jy sien die punt van God se boek is ook lyk my genade.  Dink aan die gelykenis van die Verlore Seun.  Waaroor gaan dit?  ‘n Seun wat wegloop en terugkom?  Nee!  Dit gaan oor ‘n Vader, ‘n genadige liefdevolle Vader, wat nie eers die outjie kans gee om te verduidelik nie.  Hy sien hom vêr aankom.  Omhels hom, soen hom, trek vir hom klere aan en hou ‘n groot feesmaal vir hom.  Hierdie gelykenis vertel die verhaal van ‘n Vader wat sê:  “Jy is die dissipel die een, vir wie ek baie lief is.  My kind, ek is so bly oor jou, ek wag vir jou, ek gaan jou nie veroordeel, laat sleg voel, eenkant skuif nie.  Ek sê weer; Ek is lief vir jou.  Ek is jou liefdevolle Vader…”

We enter into solitude first of all to meet our Lord and to be with him and him alone. Only in the context of grace can we face our sin; only in the place of healing do we dare to show our wounds; only with a singleminded attention to Christ can we give up our clinging fears and face our own true nature.  Henri Nouwen